همی گفتم و گفته ام بارها که من خیلی ترسو هستم و مطمئنم تنها اسپرم بابام در آن شب کذایی بوده ام وگرنه اگر یک اسپرم دیگر غیر از من در ماجرا بود آنقدر که من ترسو و محافظه کار هستم به قدری دست دست می کردم تا یک اسپرم دیگر برود و آدم بشود
از مراسم اسکار بدم آمده ار رژه احمقانه بازیگرها که لباس های فاخر بعضا عجیب وغریب که می پوشند و روی فرش قرمز راه میروند و مردم ابلهی برای لبخند چسکی میلی سایروس که خدا وکیلی شعور بازیگریش از سارا خوئینی ها هم کمتر است ما تحتشان را پاره می کنند یا آن همه عکاس
در خبرها بود که حسین شریعتمداری سردبیر کیهان دچار سرطان پیشرفته ریه شده است و ممکن است تا عید دوام نیاورد .راستش از شنیدن این خبر ناراحت شدم و این ناراحتی برایم عجیب بود که ار این آدم اصلا خوشم نمی آید و از شخصیت و نوشته هایش بدم می آید . اما نظرم این
هوا را از من بگیر حوا را نه !
زندگی جبر است و هر کسی غیر از این را بگوید گه خورده است با سه تشدید روی گ این را نه از روی عصبانیت که با توجه به تجربه محدود زندگی خودم می گویم .اینکه بنشینی فلسفه ببافی که چرا به دنیا آمده ام و به کجا می روم و از روی ستاره
به رنگ ارغوان فبلمی از ابراهیم حاتمی کیا است که چند سالی در محاق توقیف بوده است و امسال به لطف دولت احمدی اجازه اکران یافته است و در جشنواره بی بو و خاصیت فجر امسال کلی جایزه درو کرده است و نقدهای خوب زیادی در باره اش خوانده بودم و دیشب برای تماشایش رفتم.