دیدار
گاهی به خوابم آمده ای! می گویند مرگ ، خواب ابدی است پس هنوز امیدی هست
نغز
در تنهایی مان , تن هامان سخن می گفتند .
ما تف سر بالای تکاملیم.
یکی که جوون مرگ میشه و ملت بالای قبر بپر بپر می کنند و تو سر و کله شون می کوبند عین کرکس هایی هستند که آمدند تا عمر نکرده جوان بدبخت را بقاپند . فامیلی که تا دیروز طرف را بچه قرتی کون نشوری می دونستند که عمرش را دارد تلف می کند حالا
دلم هوای کهنگی دارد
دلم هوای یک خانه قدیمی کرده است با یک بهار خواب بزرگ از همان خانه هایی که نه مبل دارد و نه تخت خواب . از همان خانه هایی که هر وقت خوابت گرفت باید بروی سروقت بقچه دشک ها و جایت را بیندازی دم پنجره و درش ولو شوی و آنوقت یک مادر آنهم
قدر شب
یک شب با تو بودن برتر از هزار شب است .